• 11-05-05-11-05-09-sm2.jpg
  • 11-05-05-11-34-37-sm2.jpg
  • 11-05-05-11-42-57-sm2.jpg
  • 11-05-05-14-10-54-sm2.jpg
  • slider-photo-8.jpg

De stille bosvijver.

Er is een vergelijking van alle hindernissen met een bosvijver.

De eerste hindernis is de hindernis van het

zintuiglijke verlangen en het vastzitten aan zintuiglijke objecten. Dit wordt vergeleken met gekleurd water. Water met een heleboel kleuren. Ondoorzichtig water.

En de hindernis van de kwaadheid wordt vergeleken met kokend water. Gevaarlijk water.

Dan de hindernis van de de slaperigheid en traagheid. Ze wordt vergeleken met water dat vol zit met algen of waar een laagje mos op ligt. Er is niets te zien.

Dan de hindernis van de rusteloosheid en schuldgevoel. Dat betekent dat je verdrietig bent, narigheid hebt om dingen die misschien niet goed geweest zijn, die je niet goed gedaan hebt, of dingen die je nagelaten hebt, goeie dingen die je niet

gedaan hebt, dingen die voorbij zijn, waar niets meer aan te doen is maar

waar je altijd weer opnieuw op terugkomt, schuldgevoel.

Rusteloosheid en schuldgevoel horen bij elkaar. En dat wordt vergeleken met water, opgejaagd door de wind. Een vijver met golven. Onrustig water.

En de laatste, de twijfel, wordt vergeleken met water dat helemaal niet meer

doorzichtig is, maar waar de modder gewoon helemaal omgeroerd is. Dus vuil

water, modderig water.

In al deze vormen van water kun je jezelf niet zien, kun je je eigen gezicht

niet zien. In dit water kun je geen kennis op doen van jezelf. Als je geen

kennis kunt krijgen van jezelf, kun je het ook niet van een

ander, kun je het ook niet van de wereld. Je kunt geen inzicht verwerven.

Het is dus het tegenovergestelde van een heldere bosvijver op een

rustige dag, met heel rustig weer. Als je daar in kijkt, in die vijver, dan

kun je zo diep kijken, dan zie je de toppen van bomen die misschien wel

vijftien meter hoog zijn of nog hoger. Zo diep kun je kijken in die vijver

met een stilstaand oppervlak. Dat is de vergelijking met een geest die

rustig is. Een geest die rustig is, daar begint de ontwikkeling van

wijsheid. En we zien dus hoe goed het is als we onze hindernissen beginnen

te zien en ze met opmerkzaamheid herkennen en kunnen noteren.

De hindernissen verzwakken langzamerhand en vervagen. Het water wordt helderder en rustiger waardoor

wijsheid, in alle klaarheid naar boven kan komen.